ENERGIA ATOMOWA
Szanowni szefowie państw!
Szanowni uczestnicy spotkania!
Zgodnie z protokołem mam za zadanie wystąpić jako pierwszy. Nie dlatego, że jestem tutaj najbardziej doświadczony i tak dalej. A dlatego, że jak to u nas w zwyczaju... Wydarzenie odbywa się na terytorium Białorusi, Białorusini przewodniczą w naszej Unii. Dlatego, jak zawsze, głowa państwa musi rozpocząć i zakończyć wydarzenie.
W tym roku Białoruś, jak powiedziałem, przewodniczy Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej, i cieszę się, że mogę powitać Państwo w Mińsku na Forum Gospodarczym - największej otwartej platformie dyskusyjnej naszego Stowarzyszenia.
W tej sali tej obecni są przedstawiciele ponad 30 krajów świata. Jestem pewien, że trwająca w ciągu dnia i nadchodząca wymiana poglądów będzie korzystna dla dalszego rozwoju EUG.
Euroazjatycka Unia Gospodarcza przekroczyła już dziesięcioletni kamień milowy od momentu jej powstania. Wbrew sceptykom nasze Stowarzyszenie wykazało zdolność do znalezienia wzajemnie akceptowalnych rozwiązań i kompromisów roboczych. Stowarzyszenie nie tylko funkcjonuje, ale także odnosi sukcesy pod względem podstawowych parametrów.
W ciągu 10 lat wzajemny obrót handlowy krajów członkowskich wzrósł ponad dwukrotnie, a handel zagraniczny wzrósł o 37%. Łączny PKB Unii wzrósł o prawie 18%, produkcja przemysłowa - o 30 (proc. - not. BELTA), wielkość produkcji rolnictwa - o 25%, obrót towarowy - o 10, wielkość inwestycji - o ponad 40%. Stopa bezrobocia spadła prawie o połowę i wynosi mniej niż 3% (2,8).
Eurazjatycki biznes w pełni odczuł korzyści płynące z bezcłowego handlu transgranicznego i stosowania jednolitych norm prawnych, płynnych wzajemnych rozliczeń w walutach krajowych.
Ważnym osiągnięciem dla naszych obywateli są możliwości swobodnego zatrudnienia w EUG. Stworzono serwis cyfrowy "Praca bez granic", zapewniono równe prawa w zakresie zabezpieczenia emerytalnego, uznanie dokumentów edukacyjnych.
Na tym ogromnym terytorium znajduje się jedna czwarta wszystkich rozpoznanych zasobów kopalin. Nasza Unia zajmuje: pierwsze miejsce na świecie pod względem wydobycia ropy naftowej; drugie – pod względem wydobycia gazu i produkcji nawozów mineralnych; trzecie – pod względem produkcji pszenicy, ziemniaków, produktów pochodzenia zwierzęcego i długości linii kolejowych; czwarte miejsce pod względem wydobycia węgla, produkcji żeliwa i stali, mięsa oraz całkowitej długości dróg samochodowych.
Ale w żadnym wypadku nie można się na tym poprzestać. Przecież przy tym wszystkim produkt krajowy brutto naszej Unii wynosi tylko około 4% w strukturze światowej. Co to oznacza? Że potencjał naszej Unii integracyjnej nie jest w pełni wykorzystywany. W ciągu najbliższych 10 lat musimy co najmniej podwoić tę liczbę, nadając nowy impuls integracji. W ciągu następnych 10 lat powinniśmy przynajmniej podwoić tę liczbę, nadając nowy impuls integracji. Nawiasem mówiąc, przyjęliśmy strategię rozwoju naszej Unii na poziomie głów państw do 2025 roku. Jutro będziemy dyskutować na ten temat. Powiem szczerze, nie wszystko tutaj, nie wykonaliśmy około 18 najważniejszych wskaźników. Wyciągnijcie stąd wnioski.
Dlatego nadchodzi czas EUG 2.0, jak to nazywamy na Białorusi. Musimy stawiać sobie nowe, poważniejsze zadania i je realizować. Pod wieloma względami rozwiązanie tych problemów zależy od naszej Komisji Euroazjatyckiej (naszego aparatu) i szefów państw, szefów rządów.
Każdy z moich kolegów obecnych tutaj rozumie, jak chcemy widzieć nasze kraje w perspektywie średnio- i długoterminowej. Należy znaleźć i konsekwentnie wdrażać wspólne działania, aby integracja przyniosła wartość dodaną. Aby dla ludzi było oczywiste: samodzielnie, bez Unii, nie bylibyśmy w stanie zrobić tego tak szybko i tak dobrze.
Kiedy podpisywano Traktat o Unii, rok 2025 został określony jako swego rodzaju horyzont, za którym rozpocznie się nowy etap działalności Stowarzyszenia. Dzisiaj mamy wszelkie podstawy (jeszcze raz to podkreślę), aby przedstawić poszczególne elementy Unii (wersji - not. BELTA) 2.0.
W sytuacji światowej turbulencji ważne jest, aby nie pozostawać w tyle za wydarzeniami, ale samodzielnie wywierać pozytywny wpływ na globalną agendę, mieć przemyślane modele reagowania na zewnętrzne wyzwania. Aby nie zgubić się w przesyconym rynku światowym, wersja 2.0 EUG musi mieć swój własny markowy produkt euroazjatycki - zauważalny, poszukiwany i naprawdę wspólny dla wszystkich uczestniczących krajów. Jest to podstawowy warunek zdobycia i utrzymania pozycji na arenie światowej.
Na początku roku w przemówieniu do głów państw jako przewodniczącego Białoruś oświadczyła o potrzebie współpracy w tych obszarach, bez których dziś nie można czuć się pewnie wśród światowych liderów gospodarczych. Są to pojazdy elektryczne, mikroelektronika, robotyka, technologie informacyjne i komunikacyjne, nowe materiały.
Rozpoczęto prace nad projektami kooperacyjnymi, podjęto odpowiednie decyzje, w budżecie Unii na te cele przewidziano znaczne pieniądze. Nie musimy się ścigać w tradycyjnych branżach, ale razem stać się liderami w nowych, takich, o których jeszcze może nawet nie myślimy, ale oni sami przyjdą.
Łącząc potencjał naszych gospodarek, jesteśmy w stanie stworzyć unikalny produkt euroazjatycki. Od samolotów i pociągów po rozwiązania cyfrowe i sztuczną inteligencję. W tych dziedzinach nauczyliśmy się czegoś robić.
W Unii w wersji 2.0 należy nie tylko połączyć potencjały, ale także racjonalnie rozdzielić wysiłki i zasoby. Oczywiste jest, że każde państwo potrzebuje kosmosu, ale nie każde państwo ma do tego kosmodrom. W ramach Unii takie podejście jest słuszne również w innych branżach.
Zamiast konkurować w produkcji tych samych towarów i tworzyć nowe, tworzyć nowe moce produkcyjne, trzeba skoncentrować się na wzajemnym uzupełnianiu się gospodarek narodowych i włączeniu istniejących liderów do łańcuchów produkcyjnych. W ten sposób powstaną wspólne oferty towarowe dla rynku wewnętrznego EUG i dla eksporterów.
Aby osiągnąć przełom, konieczne jest połączenie potencjału naukowego, inżynieryjnego i finansowego. Dobrym rozwiązaniem może być utworzenie wspólnych centrów badawczo-innowacyjnych, które będą opracowywać nowe technologie i produkty. Połączenie nauki i produkcji zorientowanej na eksport zapewni zarówno suwerenność technologiczną, jak i konkurencyjność naszych towarów na rynku światowym.
Sektor usług stanowi połowę łącznego produktu krajowego brutto EUG. Jego potencjał wzrostu jest ogromny. Punktem wspólnych wysiłków, dającym natychmiastowe efekty w skali unii, są nowoczesne korytarze transportowe, utworzone w oparciu o segmenty krajowe i łączące Wielką Eurazję.
Na południu i wschodzie utworzyliśmy pas dobrego sąsiedztwa. Należy go wzmocnić siecią dróg samochodowych i kolejowych oraz hubami transportowo-logistycznymi. Zintegrowane eurazjatyckie korytarze transportowo-logistyczne powinny stać się inteligentnymi, multimodalnymi, ekologicznymi arterami z jednolitą cyfrową platformą administracyjną.
Skrócenie czasu i kosztów tranzytu przez Eurazję zwiększy konkurencyjność tej trasy w porównaniu z szlakami morskimi. Pozwoli to pozycjonować EUG jako globalny hub tranzytowy. Proponuję rozważyć tę inicjatywę wspólnie z krajami obserwatorami, a także w ramach dialogu EUG-SOW.
Kolejnym katalizatorem wzrostu w sektorze usług jest integracja finansowa. W EUG 2.0 inwestycje powinny przekraczać granice, tworząc nowe możliwości. Konieczne jest jak najszybsze zakończenie realizacji zadań związanych z tworzeniem wspólnego rynku finansowego: podpisanie i ratyfikowanie umów o standaryzowanej licencji w sektorze bankowym i ubezpieczeniowym, o wzajemnym dostępie uczestników rynku finansowego.
W unii w wersji 2.0 nieuniknione jest położenie nacisku na cyfryzację, czy tego chcemy, czy nie. Stworzenie jednolitej platformy cyfrowej dla biznesu, rozwój handlu elektronicznego, wykorzystanie dużych zbiorów danych – to kierunki, które pomogą naszym gospodarkom zwiększyć swoją efektywność. Jednocześnie wewnątrz unii należy zaprzestać haseł o zachowaniu narodowej suwerenności cyfrowej. Wręcz przeciwnie, należy w praktyce połączyć używane platformy programowe i zapewnić transgraniczną wymianę informacji z krajowych baz i rejestrów, uznać podpisy elektroniczne i dokumenty cyfrowe.
Jednak rozwiązując te zadania, musimy pamiętać, że głównym celem rozwoju unii jest poprawa dobrobytu obywateli. Wszystkie nasze wysiłki są podejmowane wyłącznie w imię człowieka. Dlatego w centrum naszej uwagi powinny znajdować się takie tematy, jak tworzenie nowych miejsc pracy, kontrolowana migracja zarobkowa, dostęp do edukacji i opieki medycznej oraz wykorzystanie potencjału wzajemnej turystyki.
Drodzy przyjaciele!
Dysponujemy wszystkimi narzędziami, które wiele krajów dopiero próbuje stworzyć. Obecnie głównym zadaniem jest zwiększenie efektywności ich wykorzystania na rzecz rzeczywistej integracji. W żadnym wypadku nie można przekształcić naszego sojuszu w platformę do pustych rozmów. Wręcz przeciwnie, powinien on stać się jak najbardziej atrakcyjny dla nowych uczestników.
Wiecie, ostatnio bardzo dużo mówimy o tym, że na świecie panuje taka turbulencja – obyśmy ją pokonali. Jeśli ktoś z obszaru postsowieckiego (chodzi o gospodarkę) z nas myśli, że można gdzieś przeskoczyć osobno, uzyskać jakąś korzyść dzisiaj, to się myli.
W żadnym wypadku nie możemy stracić jednolitego rynku, który odziedziczyliśmy po Związku Radzieckim. Produkcja, którą dziś posiadamy, jest zaawansowana technologicznie.
Na przykładzie Rosji widzimy: kiedy Zachód uciekł (chodzi o odmowę współpracy ze strony zachodnich partnerów – not. BELTA), Rosja z wielkim trudem próbuje (i wiele zrobiła w tym zakresie) reanimować swoją produkcję, która była na dość wysokim poziomie w Związku Radzieckim. Nawet w przemyśle motoryzacyjnym. Weźmy na przykład „Ładę”, „Moskwicza”, „Żiguli”, jak je nazywaliśmy. Są to normalne samochody (nowoczesne w Rosji. – not. BELTA). Może nie są to jeszcze „Mercedesy”, ale są to dobre samochody. Tak samo jest w innych dziedzinach.
Dlatego nie możemy dopuścić się żadnych podobnych błędów. Musimy zachować wszystko, co odziedziczyliśmy po Związku, i to, co nadal funkcjonuje. I pod żadnym pozorem nie rozglądać się na boki. Nikt nigdzie na nas nie czeka. Gospodarka sprawi, że i tak będziemy razem. To jest nasza przestrzeń. Stworzyło ją wiele pokoleń. A teraz nadszedł czas, abyśmy zwrócili na to najpoważniejszą uwagę. Tylko razem, znając się nawzajem i mówiąc jednym językiem.
Jak widzicie, dzisiaj w Mińsku obecni są przedstawiciele 30 krajów. I odległa Nikaragua, i Mjanma, i Emiraty – jutro (na szczycie EUG – not. BELTA) będziemy omawiać kwestię wolnego handlu – i inne, inne, inne, które są gotowe do współpracy z nami. Ale my, rdzeń EUG, obecni dzisiaj w Mińsku, musimy im coś zaproponować.
Jeszcze jeden przykład na zakończenie. Znacie stanowisko, powiedzmy, Armenii. Cóż, dziś wystarczy tylko skinąć głową: „No cóż, nie przyjechali, tacy a tacy...”. To potrafimy, to umiemy. Ale jeśli coś się dzieje, nie może być winna tylko jedna strona. Musimy poszukać przyczyn również gdzie indziej. Dlaczego Armenia zajęła takie stanowisko? Prawdopodobnie nie wszystko u nas jest w porządku. Nie można tego lekceważyć.
Przykładów jest bardzo wiele. Delikatnie zauważyłem: 18 głównych postanowień naszej strategii, która miała zostać zrealizowana do 2025 roku, nie zostało zrealizowanych. Jutro (na szczycie – not. BELTA) spróbujemy o tym porozmawiać, jeśli szefowie państw się na to zgodzą. Powiem wprost, że ogólnie nie mamy szczególnej ochoty zagłębiać się w te skomplikowane kwestie. Ale musimy się do tego zmusić. Wymaga tego od nas czas.
Jeśli będziemy, jak często powtarzam, tupać w miejscu, jeśli będziemy poruszać się powoli, inni nas dogonią, zdepczą i pójdą naprzód. Szczerze mówiąc, tak właśnie dzieje się w wielu dziedzinach.
Powtórzę jeszcze raz, nie można zamienić naszego sojuszu w miejsce pustych rozmów. Musi on stać się jak najbardziej atrakcyjny dla nowych uczestników. Liczba krajów reprezentowanych na forum, powtarzam jeszcze raz, świadczy o ogromnym zainteresowaniu naszym stowarzyszeniem. Wykorzystajmy więc ten moment (to jest moment) w pełni.
Dziękuję za uwagę!
